[๑๖] เราเห็นนิมิต ๔ ประการ

จึงทรงราชพาหนะคือม้าออกผนวชแล้ว

ได้บำเพ็ญเพียรประพฤติทุกรกิริยาอยู่ ๖ ปี

(จึงได้บรรลุพระโพธิญาณ)

[๑๗] เราเป็นพระชินสีห์ประกาศพระธรรมจักร

ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เขตกรุงพาราณสี

เราเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าชื่อว่าโคดม เป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์

[๑๘] ภิกษุ ๒ รูป ชื่ออุปติสสะและโกลิตะเป็นอัครสาวกของเรา

ภิกษุชื่อว่าอานนท์เป็นอุปัฏฐากอยู่ในสำนักของเรา

ภิกษุณีชื่อเขมาและภิกษุณีชื่ออุบลวรรณาเป็นอัครสาวิกา

[๑๙] จิตตคหบดีอุบาสกและหัตถกคหบดีอุบาสก

ชาวเมืองอาฬวีเป็นอัครอุปัฏฐาก

นันทมารดาอุบาสิกาและอุตตราอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา

[๒๐] เราบรรลุสัมโพธิญาณอย่างประเสริฐ

ที่โคนต้นอัสสัตถพฤกษ์ เรามีรัศมีวาหนึ่ง

ฟุ้งขึ้นไป ๑๖ ศอกทุกเมื่อ

[๒๑] บัดนี้ อายุของเรามีน้อยประมาณ ๑๐๐ ปี

ถึงเราจะดำรงอยู่เพียงนั้น

ก็ช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

[๒๒] เราตั้งคบเพลิงคือธรรมไว้สำหรับให้คนรุ่นหลังได้ตรัสรู้

อีกไม่นานเลยแม้เรากับสงฆ์สาวก

ก็จักปรินิพพาน ณ ที่นี้ เหมือนไฟสิ้นเชื้อ(ดับไป)

[๒๓] คู่อัครสาวกเป็นต้นเหล่านั้นมีเดชไม่มีอะไรเทียบเคียง

มียศและกำลัง เรามีร่างกายทรงไว้ซึ่งคุณ

มีร่างกายวิจิตรด้วยพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ๑

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้