พระไตรปิฎก

{๒๙๐} [๒๔๗] เพราะสังขารเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะนามเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะอายตนะที่ ๖ เป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย อวิชชาจึงมี ฯลฯ

เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมี

เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี

เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามจึงมี

เพราะนามเป็นปัจจัย อายตนะที่ ๖ จึงมี

เพราะอายตนะที่ ๖ เป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี

เพราะผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมี

เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปาทานจึงมี

เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมี

เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติจึงมี

เพราะชาติเป็นปัจจัย ชรามรณะจึงมี

กองทุกข์ทั้งมวลนี้มีการเกิดขึ้นด้วยอาการอย่างนี้