Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 537

<< | หน้าที่ 537 | >>
(๖๔) โอมานะ (ความดูหมิ่นตนเอง) (๘๘๑)

(๖๕) อธิมานะ (ความสำคัญว่าได้บรรลุ) (๘๘๒)

(๖๖) อัสมิมานะ (ความสำคัญว่ามีตัวตน) (๘๘๓)

(๖๗) มิจฉามานะ (ความถือตัวผิด) (๘๘๔)

(๖๘) ญาติวิตักกะ (ความตรึกถึงญาติ) (๘๘๕)

(๖๙) ชนปทวิตักกะ (ความตรึกถึงชนบท) (๘๘๖)

(๗๐) อมรวิตักกะ (ความตรึกเพื่อเอาตัวรอด) (๘๘๗)

(๗๑) ปรานุททยตาปฏิสังยุตตวิตักกะ (ความตรึกเกี่ยวด้วยความ

เอ็นดูผู้อื่น) (๘๘๘)

(๗๒) ลาภสักการสิโลกปฏิสังยุตตวิตักกะ (ความตรึกเกี่ยวด้วยลาภ

สักการะและชื่อเสียง) (๘๘๙)

(๗๓) อนวัญญัตติปฏิสังยุตตวิตักกะ (ความตรึกเกี่ยวด้วยความไม่

ต้องการให้ใครดูหมิ่น) (๘๙๐)

เอกกมาติกา จบ


๒. ทุกมาติกา


{๘๕๐} [๘๓๓] (๑) โกธะ (ความโกรธ) (๘๙๑)

อุปนาหะ (ความผูกโกรธ) (๘๙๑)

(๒) มักขะ (ความลบหลู่) (๘๙๒)

ปลาสะ (ความตีตัวเสมอ) (๙๘๒)

(๓)อิสสา (ความริษยา) (๘๙๓)

มัจฉริยะ (ความตระหนี่) (๘๙๓)

(๔)มายา (ความเจ้าเล่ห์) (๘๙๔)

สาเถยยะ (ความโอ้อวด) (๘๙๔)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka