พระไตรปิฏก

{๙๓๓} [๙๑๖] ตัณหา ๓ เป็นไฉน

ตัณหา ๓ คือ

๑. กามตัณหา (ความทะยานอยากในกาม)

๒. ภวตัณหา (ความทะยานอยากในภพ)

๓. วิภวตัณหา (ความทะยานอยากในวิภพ)

บรรดาตัณหา ๓ นั้น ภวตัณหา เป็นไฉน

ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ความกำหนัดนักแห่งจิตที่สหรคตด้วยภวทิฏฐิ นี้เรียกว่า ภวตัณหา

วิภวตัณหา เป็นไฉน

ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ความกำหนัดนักแห่งจิตที่สหรคตด้วย อุจเฉททิฏฐิ นี้เรียกว่า วิภวตัณหา ตัณหาที่เหลือชื่อว่ากามตัณหา

บรรดาตัณหา ๓ นั้น กามตัณหา เป็นไฉน

ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ความกำหนัดนักแห่งจิตที่เกี่ยวด้วยกามธาตุ นี้เรียกว่า กามตัณหา

ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ความกำหนัดนักแห่งจิตที่เกี่ยวกับรูปธาตุและ อรูปธาตุ นี้เรียกว่า ภวตัณหา

ความกำหนัด ความกำหนัดนัก ความกำหนัดนักแห่งจิตที่สหรคตด้วย อุจเฉททิฏฐิ นี้เรียกว่า วิภวตัณหา

เหล่านี้ชื่อว่าตัณหา ๓ (๘)

{๙๓๔} [๙๑๗] ตัณหา ๓ อีกนัยหนึ่ง เป็นไฉน

ตัณหา ๓ คือ

๑. กามตัณหา ๒. รูปตัณหา

๓. อรูปตัณหา

บรรดาตัณหา ๓ นั้น กามตัณหา เป็นไฉน