พระไตรปิฎก

ปร. บุคคลเหล่าอื่นจะพึงนำจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัช บริขารเข้าไปให้แก่พระอรหันต์ได้มิใช่หรือ

สก. ใช่

ปร. หากบุคคลเหล่าอื่นจะพึงนำจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัย เภสัชบริขารเข้าไปให้แก่พระอรหันต์ได้ ดังนั้น ท่านจึงควรยอมรับว่า “การที่บุคคลอื่น นำปัจจัยเข้าไปให้แก่พระอรหันต์ก็มีได้”

สก. บุคคลเหล่าอื่นจะพึงนำจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัช บริขารเข้าไปให้แก่พระอรหันต์ได้ เพราะเหตุนั้น การที่บุคคลอื่นนำ(ปัจจัย)เข้าไป ให้แก่พระอรหันต์จึงมีได้ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. บุคคลเหล่าอื่นจะพึงนำโสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล หรือ อรหัตตผลเข้าไปให้แก่พระอรหันต์ได้ใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ







[๓๑๔] สก. ความไม่รู้ของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ๑ ใช่ ๒

๑ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกาย ปุพพเสลิยะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๑๔/๑๘๓)
๒ เพราะมีความเห็นว่า พระอรหันต์ที่ยังไม่รู้ชื่อและโคตรของบุคคลและสถานที่ เป็นต้น ชื่อว่ายังมีอวิชชาอยู่ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๑๔/๑๘๒-๑๘๓)