พระไตรปิฎก

[๓๒๘] สก. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌาน มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ญาณ ๑ มีอะไรเป็นโคจร

ปร. ญาณมีสัจจะเป็นโคจร

สก. โสตะ ๒ มีสัจจะเป็นโคจรใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. โสตะมีอะไรเป็นโคจร

ปร. โสตะมีเสียงเป็นโคจร

สก. ญาณมีเสียงเป็นโคจรใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ ญาณมีสัจจะเป็นโคจร โสตะมีเสียง เป็นโคจรใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. หากญาณมีสัจจะเป็นโคจร โสตะมีเสียงเป็นโคจร ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่”

สก. การเปล่งวาจาของผู้เข้าฌานมีอยู่ ญาณมีสัจจะเป็นโคจร โสตะมีเสียง เป็นโคจรใช่ไหม

ปร. ใช่

๑ ญาณ ในที่นี้หมายถึงสัจจญาณ ๔ ซึ่งเป็นโลกุตตระ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๒๘/๑๘๔)
๒ โสตะ ในที่นี้หมายถึงโสตวิญญาณ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๑๒๘/๑๘๔)