Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 338

<< | หน้าที่ 338 | >>
สก. สังขารที่ดับโดยไม่ต้องพิจารณา ชื่อว่าดับ เพราะอาศัยอริยมรรคใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. นิโรธมี ๒ อย่างใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. สังขารที่ดับโดยพิจารณา ไม่เกิดขึ้นอีกใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. สังขารที่ดับโดยไม่ต้องพิจารณา ก็ไม่เกิดขึ้นอีกใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ดังนั้น ท่านจึงไม่ควรยอมรับว่า “นิโรธมี ๒ อย่าง”

นิโรธกถา จบ


ทุติยวรรค จบ


รวมกถาที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปรูปหารกถา ๒. อัญญาณกถา

๓. กังขากถา ๔. ปรวิตารณกถา

๕. วจีเภทกถา ๖. ทุกขาหารกถา

๗. จิตตัฏฐิติกถา ๘. กุกกุฬกถา

๙. อนุปุพพาภิสมยกถา ๑๐. โวหารกถา

๑๑. นิโรธกถา


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka