พระไตรปิฎก

[๕๐๕] สก. อันตรภพ ๑ (ภพที่อยู่ในระหว่างตายกับเกิด)มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ๒ ใช่ ๓

สก. เป็นกามภพใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อันตรภพมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. เป็นรูปภพใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อันตรภพมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. เป็นอรูปภพใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อันตรภพมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. อันตรภพมีอยู่ในระหว่างกามภพกับรูปภพใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อันตรภพมีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

๑ ดูเชิงอรรถที่ ๒ ข้อ ๙๑ หน้า ๕๑ ในเล่มนี้
๒ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายปุพพเสลิยะและนิกายสมิติยะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๕๐๕/๒๓๓)
๓ เพราะมีความเห็นว่า สัตว์หลังจากตายไป วิญญาณจะล่องลอยไปหาที่เกิดใหม่(ช่วงนี้เองที่เรียกว่า อันตรภพ) ซึ่งต่างกับความเห็นของสกวาทีที่เห็นว่า สัตว์หลังจากตายไป วิญญาณก็ปฏิสนธิทันที (อภิ.ปญฺจ.อ. ๕๐๕/๒๓๓)