พระไตรปิฎก

[๕๙๐] สก. ศีลไม่เป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ๑ ใช่ ๒

สก. ศีลเป็นรูป ฯลฯ เป็นนิพพาน ฯลฯ เป็นจักขายตนะ ฯลฯ เป็น กายายตนะ ฯลฯ เป็นรูปายตนะ ฯลฯ เป็นโผฏฐัพพายตนะใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ศีลไม่เป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ผัสสะไม่เป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ศีลไม่เป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. เวทนา ฯลฯ สัญญา ฯลฯ เจตนา ฯลฯ สัทธา ฯลฯ วิริยะ ฯลฯ สติ ฯลฯ สมาธิ ฯลฯ ปัญญาไม่เป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ผัสสะเป็นเจตสิกใช่ไหม

ปร. ใช่

๑ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายมหาสังฆิกะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๕๙๐/๒๕๓)
๒ เพราะมีความเห็นว่า ศีลไม่เกิดดับตามกระแสจิต ซึ่งต่างกับความเห็นของสกวาทีที่เห็นว่า ศีลเป็น วิรติเจตสิกมีการเกิดดับตามกระแสจิต (อภิ.ปญฺจ.อ. ๕๙๐/๒๕๓)