Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 708

<< | หน้าที่ 708 | >>
๑๐. สัตตมภวิกกถา (๑๒๕)


ว่าด้วยบุคคลผู้มีภพที่ ๗


[๖๕๓] ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลผู้มีภพที่ ๗ ละทุคติได้” ใช่ไหม

สก. ใช่

ปร. บุคคลผู้มีภพที่ ๗ พึงเกิดในนรก ในกำเนิดดิรัจฉาน ในภูมิแห่งเปรตได้ ใช่ไหม

สก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ปร. ดังนั้น บุคคลผู้มีภพที่ ๗ จึงละทุคติได้

สัตตมภวิกกถา จบ


ทวาทสมวรรค จบ


รวมกถาที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. สังวโรกัมมันติกถา ๒. กัมมกถา

๓. สัทโทวิปาโกติกถา ๔. สฬายตนกถา

๕. สัตตักขัตตุปรมกถา ๖. โกลังโกลกถา

๗. เอกพีชีกถา ๘. ชีวิตาโวโรปนกถา

๙. ทุคคติกถา ๑๐. สัตตมภวิกกถา

๑ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายอุตตราปถกะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๖๕๓/๒๖๖)
๒ เพราะมีความเห็นว่า พระโสดาบันผู้จะบรรลุอรหัตตผลในภพที่ ๗ (พระโสดาบันประเภทสัตตักขัตตุปรมะ) ยังละตัณหา คือ ยินดี รักใคร่ในสัตว์ดิรัจฉานไม่ได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๖๕๓/๒๖๖)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka