Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 41 หน้าที่ 122

<< | หน้าที่ 122 | >>
{๔๖๐} สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกวิจารที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารและที่ไม่มีทั้งวิตกวิจารเป็นปัจจัย แก่สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจาร มี ๒ อย่าง คือ สหชาตะและปุเรชาตะ (๑)

{๔๖๑} สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกวิจารที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารและที่ไม่มีทั้งวิตกวิจารเป็น ปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจาร มี ๔ อย่าง คือ สหชาตะ ปัจฉาชาตะ อาหาระ และอินทรียะ (๒)

ปัจจนียุทธาร จบ


๒. ปัจจยปัจจนียะ ๒. สังขยาวาร


สุทธนัย


{๔๖๒} [๑๔๕] นเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นอนันตรปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นสมนันตรปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นสหชาตปัจจัย มี ๒๙ วาระ

นอัญญมัญญปัจจัย มี ๒๙ วาระ

นนิสสยปัจจัย มี ๒๙ วาระ

นอุปนิสสยปัจจัย มี ๓๔ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นอาเสวนปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นกัมมปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นวิปากปัจจัย มี ๓๕ วาระ

นอาหารปัจจัย มี ๓๕ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka