Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 41 หน้าที่ 269

<< | หน้าที่ 269 | >>
สหชาตปัจจัยเป็นต้น


{๘๖๗} [๖๘] สภาวธรรมที่มีเหตุต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรคเกิดระคนกับสภาวธรรมที่มีเหตุต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรคเพราะสหชาตปัจจัย เพราะ อัญญมัญญปัจจัย เพราะนิสสยปัจจัย เพราะอุปนิสสยปัจจัย เพราะปุเรชาตปัจจัย เพราะอาเสวนปัจจัย เพราะกัมมปัจจัย เพราะวิปากปัจจัย เพราะอาหารปัจจัย เพราะอินทรียปัจจัย เพราะฌานปัจจัย เพราะมัคคปัจจัย เพราะสัมปยุตตปัจจัย เพราะวิปปยุตตปัจจัย เพราะอัตถิปัจจัย เพราะนัตถิปัจจัย เพราะวิคตปัจจัย เพราะอวิคตปัจจัย

๑. ปัจจยานุโลม ๒. สังขยาวาร


{๘๖๘} [๖๙] เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๑๑ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๑๑ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๑ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๑๑ วาระ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๑๑ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๑๑ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อินทรียปัจจัย มี ๑๑ วาระ

ฌานปัจจัย มี ๑๑ วาระ

มัคคปัจจัย มี ๑๑ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka