พระไตรปิฏก

{๑๑๖๖} [๗๒] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติ มี ๒ อย่าง คือ สหชาตะและปุเรชาตะ (๑)

{๑๑๖๗} สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพาน มี ๔ อย่าง คือ สหชาตะ ปัจฉาชาตะ อาหาระ และอินทรียะ (๒)

{๑๑๖๘} สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และ นิพพานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน มี ๒ อย่าง คือ สหชาตะ และปุเรชาตะ (๑)

{๑๑๖๙} สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงนิพพานและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และ นิพพาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิ จุติ และนิพพาน มี ๔ อย่าง คือ สหชาตะ ปัจฉาชาตะ อาหาระ และอินทรียะ (๒)





{๑๑๗๐} [๗๓] นเหตุปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอนันตรปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นสมนันตรปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นสหชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

นอัญญมัญญปัจจัย มี ๑๑ วาระ

นนิสสยปัจจัย มี ๑๑ วาระ

นอุปนิสสยปัจจัย มี ๑๔ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๑๕ วาระ