พระไตรปิฏก

{๑๕๓๖} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ มี ๔ อย่าง คือ สหชาตะ ปัจฉาชาตะ อาหาระ และอินทรียะ (๑)

{๑๕๓๗} สภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น มหัคคตะ มี ๒ อย่าง คือ สหชาตะ และปุเรชาตะ (๒)



{๑๕๓๘} [๙๐] นเหตุปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอนันตรปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นสมนันตรปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นสหชาตปัจจัย มี ๑๒ วาระ

นอัญญมัญญปัจจัย มี ๑๒ วาระ

นนิสสยปัจจัย มี ๑๒ วาระ

นอุปนิสสยปัจจัย มี ๑๔ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๑๔ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นอาเสวนปัจจัย มี ๑๕ วาระ ฯลฯ

นมัคคปัจจัย มี ๑๕ วาระ

นสัมปยุตตปัจจัย มี ๑๒ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๑๐ วาระ

โนอัตถิปัจจัย มี ๑๐ วาระ

โนนัตถิปัจจัย มี ๑๕ วาระ

โนวิคตปัจจัย มี ๑๕ วาระ

โนอวิคตปัจจัย มี ๑๐ วาระ (พึงนับอย่างนี้)