Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 41 หน้าที่ 531

<< | หน้าที่ 531 | >>
นมัคคปัจจัย


{๑๗๙๑} [๒๒] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะนมัคคปัจจัย ได้แก่ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอเหตุกะซึ่งมี มรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้น ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ (๑)

นวิปปยุตตปัจจัย


{๑๗๙๒} [๒๓] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะนวิปปยุตตปัจจัย (พึงทำให้บริบูรณ์ พึงกําหนดแน่นอนว่าเป็นอรูป)

๒. ปัจจยปัจจนียะ ๒. สังขยาวาร


{๑๗๙๓} [๒๔] นเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นอาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ

นกัมมปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นวิปากปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นมัคคปัจจัย มี ๑ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๑๗ วาระ (พึงนับอย่างนี้)

ปัจจนียะ จบ


๓. ปัจจยานุโลมปัจจนียะ


เหตุทุกนัย


{๑๗๙๔} [๒๕] นอธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๑๗ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย ” มี ๑๗ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka