Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 110

<< | หน้าที่ 110 | >>
{๑๖๗} สภาวธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่งอาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่งเกิดขึ้นเพราะ อารัมมณปัจจัย ฯลฯ เพราะอวิคตปัจจัย

{๑๖๘} [๒] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

อนุโลม จบ


{๑๖๙} [๓] สภาวธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่งอาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจัยปรุงแต่งเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย ได้แก่ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่ไม่มีเหตุซึ่ง มีปัจจัยปรุงแต่งเกิดขึ้น ... อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะที่เป็นอเหตุกะ ฯลฯ (พึงเพิ่มข้อความจนถึงอสัญญสัตตพรหม) โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและที่สหรคตด้วยอุทธัจจะอาศัยขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น (ย่อ)

{๑๗๐} [๔] นเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

โนวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

ปัจจนียะ จบ


{๑๗๑} [๕] นอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

นอธิปติปัจจัย ” มี ๑ วาระ ฯลฯ

โนวิคตปัจจัย ” มี ๑ วาระ

อนุโลมปัจจนียะ จบ


{๑๗๒} [๖] อารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อนันตรปัจจัย ” มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย ” มี ๑ วาระ

ปัจจนียานุโลม จบ


(สหชาตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka