Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 417

<< | หน้าที่ 417 | >>
๔๖. นีวรณสัมปยุตตทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร


๑-๔. ปัจจยจตุกกนัย


{๖๒๑} [๖๔] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยนิวรณ์เกิดระคนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยนิวรณ์เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ

{๖๒๒} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

(ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาระ)

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

อนุโลม จบ


{๖๒๓} [๖๕] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยนิวรณ์เกิดระคนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยนิวรณ์เพราะนเหตุปัจจัย ได้แก่ โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดระคนกับขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ

... เกิดระคนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์ (ย่อ)

{๖๒๔} นเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

นกัมมปัจจัย มี ๒ วาระ

นวิปากปัจจัย มี ๒ วาระ

นฌานปัจจัย มี ๑ วาระ

นมัคคปัจจัย มี ๑ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ

ปัจจนียะ จบ


(การนับ ๒ อย่างนอกนี้และสัมปยุตตวาร พึงทำอย่างนี้)



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka