Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 466

<< | หน้าที่ 466 | >>
๕๒. ปรามาสสัมปยุตตทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร


๑ - ๔. ปัจจยานุโลมเป็นต้น


{๗๐๗} [๖๑] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยปรามาสเกิดระคนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยปรามาสเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

สุทธนัย


{๗๐๘} [๖๒] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

(ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาระ)

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

{๗๐๙} นเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

นปัจฉาชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

นอาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ

นกัมมปัจจัย มี ๒ วาระ

นวิปากปัจจัย มี ๒ วาระ

นฌานปัจจัย มี ๑ วาระ

นมัคคปัจจัย มี ๑ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ

(การนับทั้ง ๒ อย่างนอกนี้และสัมปยุตตวาร พึงเพิ่มอย่างนี้)

๕๒. ปรามาสสัมปยุตตทุกะ ๗. ปัญหาวาร


๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร


เหตุปัจจัย


{๗๑๐} [๖๓] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยปรามาสเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยปรามาสโดยเหตุปัจจัย ได้แก่ เหตุที่สัมปยุตด้วยปรามาสเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตต


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka