Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 297

<< | หน้าที่ 297 | >>
อัพยากตบท เหตุปัจจัย


{๑๒๓๔} [๑๔] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็น อัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อารมณ์ของสังโยชน์และที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (๑)

{๑๒๓๕} [๑๕] เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

เหมือนกับโลกิยทุกะ ในจูฬันตรทุกะ

(พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารให้พิสดาร)

ปัญหาวาร เหตุปัจจัย


{๑๒๓๖} [๑๖] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตโดยเหตุปัจจัย (๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka