Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 321

<< | หน้าที่ 321 | >>
สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์ซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นนิวรณ์ซึ่งเป็น อกุศลเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย ได้แก่ อวิชชานิวรณ์อาศัยขันธ์ที่สหรคตด้วย วิจิกิจฉาและที่สหรคตด้วยอุทธัจจะเกิดขึ้น (๑)

สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์ซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่ไม่ เป็นนิวรณ์ซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย ได้แก่ อวิชชานิวรณ์อาศัย วิจิกิจฉานิวรณ์ อุทธัจจนิวรณ์ และสัมปยุตตขันธ์เกิดขึ้น (๑) (ย่อ)

{๑๓๔๙} [๖] นเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ

นปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

นกัมมปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๙ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

{๑๓๕๐} [๗] สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์ซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น นิวรณ์ซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๓๕๑} [๘] เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๓ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๓ วาระ

อินทรียปัจจัย มี ๓ วาระ

ฌานปัจจัย มี ๓ วาระ

มัคคปัจจัย มี ๓ วาระ

สัมปยุตตปัจจัย มี ๙ วาระ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ (ย่อ)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka