Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 366

<< | หน้าที่ 366 | >>
{๑๕๑๕} [๘๑] สภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตซึ่งเป็น อกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตซึ่งเป็น อกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๕๑๖} [๘๒] เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวารให้พิสดาร)

{๑๕๑๗} [๘๓] สภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตซึ่งเป็น อัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิตซึ่ง เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๕๑๘} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(ย่อ เหมือนกับอัพยากฤตในจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานทุกะ พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวารให้พิสดาร)

๖๖. อัชฌัตติกทุกะ ๑. กุสลติกะ


๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น


ปัจจยจตุกกนัย - เหตุปัจจัย


{๑๕๑๙} [๘๔] สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็น ภายในตนซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอกตน ซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka