พระไตรปิฏก

{๔๑} [๒๗] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

{๔๒} [๒๘] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๔๓} [๒๙] เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๔ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๖ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๖ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๓ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๓ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๒ วาระ

อินทรียปัจจัย มี ๒ วาระ