Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 555

<< | หน้าที่ 555 | >>
สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

[๑๖๐] สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่ง เป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่ง เป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่ง เป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่ง เป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่ง เป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ ซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka