พระไตรปิฏก

[๑๖๕] สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น ปริตตะซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัปปมาณะซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะ ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่ง ไม่เป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (ย่อ)

[๑๖๖] อารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๗ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๗ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๑๓ วาระ