Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 649

<< | หน้าที่ 649 | >>
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอธิปติปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอธิปติปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอธิปติปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะโดยอนันตรปัจจัย (๑) (ย่อ)

[๑๓] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๒ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๒ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka