Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 697

<< | หน้าที่ 697 | >>
[๓๐] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นกามาวจรเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งเป็นกามาวจรโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นกามาวจรเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นกามาวจรโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นกามาวจรเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งเป็นกามาวจรโดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

[๓๑] เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

(ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)

นกามาวจรบท


เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย


[๓๒] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นกามาวจรอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นกามาวจรเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นกามาวจรอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นกามาวจรเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

(ย่อ สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka