พระไตรปิฏก

[๕๐] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลเป็นปัจจัย แก่สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

(ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)







[๕๑] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็น ปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็น ปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นกุศลและที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่ เป็นกุศลซึ่งเป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลและที่เป็น อัพยากฤตซึ่งเป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)