พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

(ย่อ สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

[๕๔] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่ง เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

(ย่อ สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)







[๕๕] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปริตตะเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งมีปริตตะเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีปริตตะเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมี ปริตตะเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)