Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 777

<< | หน้าที่ 777 | >>
สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นภายนอกตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่ง เป็นภายนอกตนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นภายนอกตนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล และที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล และที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวาร เหมือนกับปฏิจจวาร)

[๘๑] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายนอกตนเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นกุศลซึ่งเป็นภายนอกตนโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นภายนอกตนเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นภายนอกตนโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งเป็นภายนอกตนโดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

(ย่อ พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka