พระไตรปิฏก

[๘๙] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)





[๙๐] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็น เหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

[๙๑] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็น เหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

(ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)

[๙๒] สภาวธรรมที่เป็นวิบากซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ