พระไตรปิฏก

[๙๖] สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมี เพียงวิจารซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารและที่ไม่มีทั้งวิตกวิจารซึ่งเป็น กุศล ฯลฯ

สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีทั้งวิตกวิจาร และที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

เหตุปัจจัย มี ๑๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๑ วาระ (ย่อ)

[๙๗] สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีทั้ง วิตกและวิจารซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียง วิจารซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นอกุศลอาศัยสภาวธรรมที่มีทั้งวิตกวิจาร และที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)