พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็น เหตุซึ่งมีเหตุโดยเหตุปัจจัย (๓)

[๗] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็น เหตุซึ่งมีเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็น เหตุซึ่งมีเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น เหตุซึ่งมีเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุซึ่งมีเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุ และที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมีเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๓) (ย่อ)

[๘] เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๓ วาระ