พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

[๓๓] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่ เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็น เหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)



[๓๔] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น เหตุซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ