พระไตรปิฏก

[๔๗] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่ง สัมปยุตด้วยจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งวิปปยุตจากจิตอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่ง วิปปยุตจากจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)



[๔๘] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งระคน กับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ระคน กับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)



[๔๙] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)