Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 836

<< | หน้าที่ 836 | >>
... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเจตสิกซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยจิตซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐานซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่เกิดพร้อมกับจิตซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นไปตามจิตซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตและมีจิตเป็นสมุฏฐานซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเกิดพร้อมกับ จิตซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ระคนกับจิตมีจิตเป็นสมุฏฐานและเป็นไปตามจิต ซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมีปัจจัย ละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทายรูปซึ่งเป็นเหตุ ... (ทุกปัจจัยมี ปัจจัยละ ๑ วาระ ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิยึดถือซึ่ง เป็นเหตุ ฯลฯ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka