พระไตรปิฏก

{๖๙} [๒๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่กระทบไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้และที่มิใช่กระทบไม่ใด้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบ ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่มิใช่กระทบไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่กระทบไม่ได้เกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้และที่มิใช่กระทบ ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๗๐} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

(สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)

{๗๑} [๒๒] สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้โดย เหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่กระทบไม่ได้โดย เหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้และที่มิใช่ กระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย (๓)

{๗๒} สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้โดย อารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่กระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้โดย อารัมมณปัจจัย (๒) (ย่อ)