พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรม ที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๘๕} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ





{๘๖} [๓๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ ของอาสวะมิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรม ที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย