พระไตรปิฏก

{๒๑๔} [๑๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและ ทิฏฐิยึดถือและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิ ไม่ยึดถือแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิ ไม่ยึดถือและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

{๒๑๕} [๑๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่กิเลสทำให้เศร้าหมองและเป็น อารมณ์ของกิเลส ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ ของกิเลส ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองและไม่เป็น อารมณ์ของกิเลส ฯลฯ (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

{๒๑๖} [๑๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่มีทั้งวิตกและวิจาร ฯลฯ (ทุก ปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจาร ฯลฯ (ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่มีทั้งวิตกและวิจาร ฯลฯ (ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)

{๒๑๗} [๑๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ ฯลฯ (ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่สหรคตด้วยสุข ฯลฯ (ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขา ฯลฯ (ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)