พระไตรปิฏก

{๒๑} [๑๔] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุต ด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาอาศัย สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ไม่ สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๗) (ย่อ)

{๒๒} เหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๑๔ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๑๔ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒๑ วาระ



{๒๓} [๑๕] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วย สุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๒๔} นเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ

นกัมมปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ