พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น ปริตตะและที่เป็นอัปปมาณะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

{๙๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ และที่เป็นมหัคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น ปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) (ย่อ)

{๙๖} เหตุปัจจัย มี ๒๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๔ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๖ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒๓ วาระ





{๙๗} [๔๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปริตตะเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็น อารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)