Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 251

<< | หน้าที่ 251 | >>
เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย


{๑๒๓} [๕๑] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็น ไม่ได้และกระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้ และกระทบได้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้ แต่กระทบได้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้ กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่เห็นไม่ได้ แต่กระทบได้และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้กระทบไม่ได้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้ กระทบได้และที่มิใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้โดยเหตุปัจจัย (๖)

{๑๒๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้และ กระทบได้โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๑๒๕} [๕๒] เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๒ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๑๘ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๓ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๑๘ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๑๘ วาระ

ปัจฉาชาตปัจจัย มี ๖ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka