Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 347

<< | หน้าที่ 347 | >>
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งมีเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อกุศลซึ่งมีเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมี เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมี เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อัพยากฤตซึ่งมีเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๓๖๐} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

กัมมปัจจัย มี ๑๑ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

(สหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)


{๓๖๑} [๗] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่ มีเหตุโดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มี เหตุโดยเหตุปัจจัย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka