พระไตรปิฏก

{๓๘๑} [๒๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของ อาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็น อารมณ์ของอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ ของอาสวะ ... เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็น อาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และมิใช่ไม่เป็นอาสวะ ... เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๓๘๒} [๒๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะ ฯลฯ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุต จากอาสวะ ... เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย