Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 368

<< | หน้าที่ 368 | >>
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัย สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอกุศลซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ระคนกับจิตอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งระคนกับจิตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๓๙๘} เหตุปัจจัย มี ๑๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

๑. กุสลติกะ ๖๐. จิตตสมุฏฐานทุกะ


{๓๙๙} [๓๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐานอาศัยสภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐานอาศัยสภาวธรรมที่เป็น กุศลซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐานอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka