Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 379

<< | หน้าที่ 379 | >>
{๔๕๖} [๖๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่เป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์อาศัย สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์อาศัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๔๕๗} [๖๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่ให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นอาศัย สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่แน่นอนโดยอาการทั้งสองนั้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

{๔๕๘} [๖๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่มีธรรมอื่นยิ่งกว่าอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมีธรรมอื่นยิ่งกว่าเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่าอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่าเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka