Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 392

<< | หน้าที่ 392 | >>
๑๗. อุปปันนติกะ ๑. เหตุทุกะ


{๕๒๐} [๘๓] สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่ยังไม่เกิดขึ้น ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นแน่นอน ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่ยังไม่เกิดขึ้นและ ที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นแน่นอนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๕๒๑} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

๑๘. อตีตติกะ ๑. เหตุทุกะ


{๕๒๒} [๘๔] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบันซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอดีต ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบันซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอนาคตซึ่ง ไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบันซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอดีตและที่ ไม่เป็นอนาคตซึ่งไม่เป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๕๒๓} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

อนันตรปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka