Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 469

<< | หน้าที่ 469 | >>
{๙๕๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น เหตุซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๙๕๑} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๙๕๒} [๑๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็น เหตุซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๙๕๓} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

{๙๕๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่ง วิปปยุตจากอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๙๕๕} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๙๕๖} [๑๘] สภาวธรรมไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะและเป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (ย่อ)

{๙๕๗} เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

{๙๕๘} สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะแต่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย(ย่อ)

{๙๕๙} เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

{๙๖๐} [๑๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัย สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka