Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 492

<< | หน้าที่ 492 | >>
สภาวธรรมที่ไม่ใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิยึดถือซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัย สภาวธรรมที่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดถือซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๑๓๓} เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

{๑๑๓๔} สภาวธรรมที่มิใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดถือซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิยึดถือซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่ใช่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิยึดถือซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดถือซึ่งไม่เป็นเหตุเกิด ขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๑๓๕} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

๖๙. อุปาทานโคจฉกะเป็นต้น ๑. เหตุทุกะ


{๑๑๓๖} [๗๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็น อุปาทานซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka