Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 517

<< | หน้าที่ 517 | >>
๑๒-๑๖. ปริตตติกะเป็นต้น ๑. ปฏิจจวาร


{๔๐} [๒๐] สภาวธรรมที่เป็นปริตตะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๒๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑๘ วาระ ฯลฯ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๑๖ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒๒ วาระ

{๔๑} [๒๑] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปริตตะเป็น อารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๓ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

{๔๒} [๒๒] สภาวธรรมที่เป็นชั้นกลางอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นชั้นต่ำเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑๘ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๘ วาระ

{๔๓} [๒๓] สภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มี สภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka