Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 531

<< | หน้าที่ 531 | >>
สภาวธรรมที่เป็นคันถะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ

สภาวธรรมที่เป็นโอฆะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโอฆะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ

สภาวธรรมที่เป็นโยคะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโยคะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ

สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นนิวรณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

[๒๑] สภาวธรรมที่เป็นปรามาสอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาสเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

๕๕-๖๘. มหันตรทุกะ


{๙๙} [๒๒] สภาวธรรมที่รับรู้อารมณ์ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่รับรู้อารมณ์ได้เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่รับรู้อารมณ์ไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่รับรู้อารมณ์ได้เกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่รับรู้อารมณ์ได้และที่รับรู้อารมณ์ไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่รับรู้ อารมณ์ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่รับรู้อารมณ์ไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่รับรู้อารมณ์ไม่ได้เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่รับรู้อารมณ์ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่รับรู้อารมณ์ได้และที่มิใช่รับรู้ อารมณ์ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka